<< Terug
Een centraal thema voor mij is zelfsturing. Zelf je eigen keuzes maken en het zelf realiseren. Niet alleen als leidraad in mijn eigen leven, ook naar anderen toe is het mijn ijkpunt: hoe kan ik bijdragen aan iemands zelfontplooiing. Het is een kern waarde voor me, alles waar “zelf” in staat (zelfstandigheid, zelfvertrouwen) spreekt me bijzonder aan. Ook in mijn beroepsleven staat het centraal, ik heb een aantal verschillende dingen gedaan, maar telkens draait het wel weer op de één of andere manier om zelfsturing en zorgen dat zelfsturing uitgangspunt voor het werk blijft.
Deze sterke nadruk op zelfstandigheid heeft me ook het inzicht opgeleverd om aan de slag te gaan met de tegenpool: verbondenheid. In heel veel zaken speelt die verbondenheid een belangrijke rol, samenwerking in het werk betekent een vorm van wederzijdse verbinding. Dat betekent vertrouwen in elkaar (opbouwen), openheid en contact. De balans tussen zelfsturing en verbondenheid vind ik in betrokkenheid, dat is de kern waarmee ik het werk als loopbaancoach doe.
Al vrij vroeg, op de middelbare school, raakte ik maatschappelijk betrokken. Ik was actief met milieuproblemen en de derde wereld bezig. Het was toen een logische stap om sociologie te gaan studeren, ik wilde graag meer begrijpen van de wereld en er ook wat aan kunnen doen en in sociologie zat sociaal, dus dat zat wel goed. Tijdens de studie werd het werk mijn belangrijkste thema. Hoe regelen mensen het werk, hoe werken mensen samen, wat gebeurt er in die samenwerking, als sommigen het voor het zeggen hebben.
Wel kwam ik er gaandeweg achter dat in het werk vakmanschap belangrijk is en socioloog vond ik geen echt vak, dus ik besloot eerst een vak te gaan leren.
Na een omscholing ben ik gaan werken als onderhoudsmonteur. Al snel vond ik werk en bekwaamde mij steeds verder in het vak. Eenmaal aan het werk ging ik me toch weer met de organisatie van het werk bemoeien. Ik werd actief in de vakbond en de ondernemingsraad en ging me daar steeds meer op toeleggen. Toen dat uiteindelijk uitmondde in het opzetten van een Europese ondernemingsraad was ik fulltime daar mee bezig en alleen nog in naam onderhoudsmonteur.
Ik besloot de bakens te gaan verzetten en ging na een nieuwe omscholing personeelswerk doen. Daarbinnen hield ik me bezig met allerlei loopbaan vraagstukken: begeleiding van mensen in reorganisaties, met een arbeidshandicap of langdurige werkloosheid. Na een tijd kwam ik ook zelf aan de beurt, mijn functie verdween en ik besloot om in dit werk zelfstandig verder te gaan. Sinds enige jaren nu alweer als zelfstandige ben ik de laatste tijd gelukkig in het werk niet meer alleen bezig en werk samen met diverse andere kompanen.
In mijn werk ga ik via verbeelding naar realisatie. De verbeelding van de toekomst geeft zicht op nieuwe mogelijkheden. Je realiseren wie je bent, blijft voor mij het mooiste wat je met loopbaancoaching kan bereiken en dat is elke weer opnieuw een boeiende (en soms lastige) ontdekkingstocht.
In de coaching maak ik gebruik van biografisch werk en van Voice Dialogue. Ik verzorg het Zelfstandig Perspectief programma en samen met Gabriel het Perspectief programma.
Tevens geef ik de stressreductie door aandachttraining, een training gebaseerd op Mindfulness.