Voice Dialogue

Ik vind voor het begrijpen van het Voice Dialogue model de metafoor van de bus (de metafoor komt dacht ik van Robert Assagioli, de vader van de Psychosynthese) erg inzichtelijk. Je kunt de persoon zien als een bus, die zijn weg door het leven gaat (geen lijnbus deze keer, de route staat helaas niet vast, wel het eindpunt).

In de bus is de chauffeur (het ego) druk bezig met het vinden en volgen van de weg. In de bus zitten heel wat passagiers, de verschillende zelven. Naast de chauffeur staat de stoel van de bijrijder, waar telkens een ander zelf plaats neemt, om de chauffeur/het ego de weg te wijzen. Afhankelijk van waar de bus zich bevindt, zit er een ander zelf in die stoel, soms is het de protector, dan weer de ouder, het recalcitrante kind, de arrogante kant etc.

De andere passagiers bemoeien zich echter net zo goed met de route en wat de chauffeur volgens hen vooral wel of niet moet doen, erg rustig is het niet. Achter de chauffeur zit nog de controleur (in Voice Dialogue termen the inner critic), die houdt in de gaten of alles wel goed gaat in de bus. De chauffeur ziet hem niet, want hij zit direct achter hem, maar hij is wel permanent aanwezig en geeft vaak aanwijzingen. De chauffeur heeft sterk de indruk dat hij op moet schieten, anders bereikt hij zijn doel niet, maar heeft eigenlijk geen idee wat dat doel is. Hij weet wel dat stoppen riskant is, dan kunnen er nieuwe passagiers instappen en hij heeft al last genoeg met een behoorlijk aantal dat zich al in de bus bevind zonder dat hij ze precies kan zien. Als hij rijdt heeft hij alle aandacht voor de weg en de omgeving nodig, ook omdat hij niet weet welke weg hij eigenlijk moet nemen. Het lastige van deze bus is ook dat het een paar gebreken herbergt. In de binnenspiegel ziet hij alleen de passagiers in de rechterrij (de primary selves), en dan alleen nog maar de voorste rijen daarvan, daarachter wordt het steeds donkerder. De linker rij (met de disowned selves), recht achter hem is niet zichtbaar, maar daar zitten ook passagiers en zeker niet de vriendelijkste. Af en toe komt er één naar voren en begint behoorlijk op de zenuwen van de chauffeur te werken. Helemaal achter in de bus zit een groep passagiers (de archetypes) waar de chauffeur het liefst niet aan denkt, hij hoopt dat ze zich maar koest houden, als die zich er mee gaan bemoeien kan het wel eens helemaal fout aflopen. Al met al een redelijke beschrijving zoals we ons in onze reis door het leven vaak voelen. We weten niet waar het heen moet, een routeplanner heeft dan ook weinig zin, en de neiging bestaat om dan vooral maar door te gaan, zolang we rijden moeten we toch ooit eens ergens komen.

Bewust ego

Voice Dialogue kan dan helpen om de blik van buiten eens naar binnen te richten, om zo meer over dat doel te weten te komen. Tenslotte zijn het de passagiers die ergens heen moeten, niet de bus. Als de chauffeur wat meer voor de passagiers kan gaan zorgen kan het onderlinge gekrakeel ook wat afnemen. Vooral de passagiers in de rechterrij hebben het aan de stok zo lijkt het met hun buren in de linker rij. Door rustiger te rijden kan de chauffeur wel eens wat beter in de binnenspiegel gaan kijken en andere passagiers naar voren vragen, zodat hij ze eens kan spreken. Als hij wat gewend is aan het donker kan hij meer passagiers zien. Via de passagiers in de rechterrij kan hij meer te weten komen over de buren die er in de linkerrij naast zitten, zodat hij zelfs die eens naar voren kan vragen en leren kennen. Hoe beter de chauffeur zijn passagiers leert kennen, hoe beter hij de weg kan kiezen die voor zijn bus belangrijk is. Een bewust ego kan met de polariteiten overweg.

Voor een overzicht van Voice Dialogue verwijs ik graag naar het stuk van Hal en Sidra Stone (op de website van ITP): “The basic elements of Voice Dialogue, Relationship and the Psychology of Selves”. Hierin beschrijven ze Voice Dialogue als methode van het ontdekken en verkennen van de verschillende zelven en de Psychology of Selves als bewustzijnsmodel waarin een Aware Ego ontstaat als proces van “holding the opposites”.

Zoals Hal en Sidra het verwoorden: “Deliberately activating a self or energy system is a very exciting use of the Psychology of Selves. But we do not see this as Voice Dialogue. For us, Voice Dialogue – in addition to the direct work with selves – includes an experience of opposites and an Aware Ego process.”