Blog Rien Hordijk

Als je vanuit de WW-uitkering een eigen bedrijf wilt opzetten kun je sinds 2006 gebruik maken van de startperiode van de UWV, waardoor je gedurende een half jaar met behoud van uitkering je eigen bedrijf op kunt zetten. Op zich prettig, al is een half jaar wel erg kort om succesvol te kunnen starten, maar beter dan niets. Alleen in de praktijk blijkt de regeling niet goed in elkaar te zitten, wat ertoe kan leiden dat je na afloop in de problemen komt met datzelfde UWV en de Belastingdienst, omdat die beiden verschillende eisen stellen aan een startende zelfstandige. Als je in dat half jaar te weinig uren maakt, omdat je de zaak nog bent aan het opbouwen (wat natuurlijk veel voorkomt) dan kun je het jaar erop problemen krijgen met de belastingdienst, omdat die als eis hebben dat je meer dan ongeveer 24 uur per week in je eigen bedrijf steekt. Nu tellen daar alle uren bij die je nodig hebt, zoals administratie en opdrachtverwerving, alleen geen voorbereidingsuren, terwijl de UWV juist aangeeft dat je die wel mag maken.

Er zijn al veel mensen die door die regelgeving echt in de problemen zijn gekomen, zelfs aangeklaagd door dezelfde UWV en belastingdienst voor fraude, vanwege deze verschillen in opgave. De FNV behandeld een groot aantal van dergelijke zaken en raad iedereen af om van de regeling gebruik te maken, totdat de urenregistratie wel goed geregeld is. Ik denk dat ze hierin gelijk hebben, zeker voor mensen die het eerste half jaar nog maar weinig opdrachten hebben. Het bizarre is wel dat dit juist de mensen zijn waar de regeling voor bedoelt is. Ondanks allerlei aanbevelingen van de nationale ombudsman tot een meerderheid in de tweede kamer blijft het UWV de verantwoordelijkheid bij de starter neerleggen en is de regeling nog steeds niet aangepast.

Als je in Nederland voor jezelf wilt beginnen en je hebt geen eigen geld of vermogen, dan was het tot voor kort erg lastig om een krediet te krijgen om je eigen zaak op te zetten. Terwijl het vaak maar om relatief kleine bedragen gaat, zonder de investeringen in noodzakelijke apparatuur en programmatuur kun je als zelfstandig DTP’er, Binnenhuis architect of APK keurmeester niet aan de slag. Met een start lening van tien tot dertigduizend kunnen al veel mensen voor zichzelf beginnen. Heb je een uitkering dan wil de gemeente af en toe nog wel eens bijspringen, alleen de regeling is helemaal afgestemd op de Bijstandswet, en daar moet je maar net in passen. Gelukkig is er sinds kort een nieuwe mogelijkheid: een micro-krediet aanvragen via Qredits, een nieuwe organisatie die door de grote Nederlandse banken samen met de overheid is opgezet om snel en zonder veel bureaucratie kleinere starterskredieten te verstrekken, waarbij de overheid een borgstelling verleend. Voor meer informatie kun je op de website van www.qredits.nl terecht, mijn ervaring is dat ze snel en adequaat de aanvragen behandelen.

Vandaag is de vereniging voor Mindfulness trainers opgericht. Deze vereniging komt voort uit de opleiding die door het Instituut voor Mindfulness wordt gegeven, en aangezien ik die gedaan heb was ik enthousiast aanwezig. Het is erg prettig een breder verband te hebben voor mijn eigen werk met de aandachttrainingen. Ik vind het erg belangrijk dat er aan een kwaliteitswaarborg voor de trainingen wordt gewerkt, die zichtbaar en controleerbaar voor mensen is die deel willen nemen.

Ondanks de krapte op de arbeidsmarkt blijft het lastig voor oudere werklozen om aan het werk te komen. Voor mensen die daarbij nog een arbeidshandicap hebben is het zelfs bijna onmogelijk, alle mooie verhalen ten spijt. Wat wel kan, is zelfstandig beginnen, opdrachten aannemen en jezelf als ZZP’er vestigen. Onlangs werd in Tilburg een project gedaan met 200 werklozen van boven de 45, waarvan er 85 gestart zijn als zelfstandige en daarbij nog 36 een baan in loondienst hebben gevonden. Natuurlijk is dat niet voor iedereen weggelegd, je moet iets te bieden hebben waar vraag naar is, ik denk wel dat daar eerder sprake van is als je dingen gaat doen waar je echte interesse liggen. Zelfstandig werken levert natuurlijk ook veel onzekerheid op, niet iedereen is van nature ondernemer. Het is denk ik een goed idee als iedereen de kans krijgt om het uit te proberen, in plaats van maandenlang solliciteren, een jaar lang werken aan je eigen zaak. Ook als het niet lukt levert het veel op, ook in de vorm van een netwerk waarmee je vervolgens met meer kans kan zoeken naar een baan. Het is stimulerend om iets vanuit en voor jezelf neer te zetten, eens een keer doen waar je wellicht al lang van gedroomd hebt, maar nooit hebt aangedurfd.

Deze vraag van Michel Foucault geeft veel stof tot nadenken over het thema werk. Ik geef toe dat het niet gelijk de gemakkelijkste vraag is om over werk en de plaats die werk inneemt na te denken, het is wel een vraag die de zaken op scherp zet, zonder dat er bij gezegd wordt wat dat dan precies is, een kunstwerk. Allereerst: het is werk, werk dat gedaan moet worden. De vraag blijft me intrigeren, net zoals een kunstwerk is het leven van iedereen uniek. Het is een opdracht aan onszelf, geen open vraag, zoals: “van welk werk zou ik gelukkig worden?” Terwijl die vraag toch veel gepaster lijkt als het om loopbaan keuzes gaat. Of de vraag: “welk werk past er nu eigenlijk bij mij?” Soms is het belangrijker om de juiste vraag te stellen, dan om de goede antwoorden te weten.